Partizan-Beşiktaş

yürolig grubumuzdaki takımlar belirlendiğinde kafamda yenilebiliriz diye kurduğum tüm maçları kaybetti beşiktaş.barça ve partizan deplasmanlarıydı bu kayıp olarak tahtaya yazdığım mücadeleler.rytas deplasmanında da yalan yok evsahibini daha avantajlı görüyordum ki takımım beni güzelce göt etmesini bildi ve kazandı.fakat bu hafta aynı tatlı göt oluş hissini yaşayamadım.yine de maç içinde rakibi devamlı yakalamaya yaklaştığımız ama sürekli de elimizden kaçırdığımız bir basketbol mücadelesi yaşadık.hal böyleyken iki üç kritik hatayla kaybetmiş olmak ve 16 sayılık ilk maç avantajını kaptırmayıp ikili averajda partizanı altımızda tutmak top 16 iddiamız açısından geceyi karlı bitirmemize neden oldu.

gece herşeye rağmen karlı bitti dedik ama göze batan eksiklerimizi de pollyanna olup görmezlikten gelmek biraz zor oldu bu akşam.hepsinden önce takımda hala voltran oluşmuş değil.voltrandan kastım kemik bir hücum üçlüsü,devamlı güven duyacağınız bir athos porthos aramis silahşör üçlüsünün yaratılamamış olması.avrupada oynadığımız bütün maçlarda ve ligdeki karşılaşmalarda elimizde her maça aynı skor gücünü yansıtacağını bildiğimiz ve şimdiye kadar yansıtan tek bir oyuncuya sahibiz;o da curtis jerrells.d'artagnan'ımız saha kenarında tüm ihtişamıyla takımını bir seviye yukarı çıkarmanın mücadelesini yapıyor ama parkede henüz henüz o silahşörler tam oturamadı.vaziyet böyle olunca bizim maçlarımız da jerrells'a eklediğimiz yancıların performansına endeksli halde seyreder oldu.rytas maçında bu maçta olduğu gibi markota o yancı rolünü üstlendi ama rytas maçı kazanılırken bu maç kaybedildi.nedeni ise oldukça basit.iki kişinin nesi var üç kişinin sesi var.rytas maçında cevher ve dasiçle gelen 4 numara katkısı ve tutkunun falkerla yarattığı oyunlara eklediğimiz savunma performansı maçı almıştı.jerrells-markota ikilisi ise bugun hucumda neredeyse sıfır destekle oynadılar.muratcan ilk yarıda takımı iteleyip oyunda tuttu,ikinci yarı birazcık dasiç o görevi üstlenir gibi oldu dedik o da lulic'le yaşadığı atışmanın ardından hem maçı hem kendini bitirdi.aslında dasiçten önce ben 3.silahşör olabilirim dedidiğini duyar gibi olduğumuz bir christopher vardı ama ona da ilk partizan maçından sonra ne oldu bilen yok.

d'artagnan dertli

güvendiğimiz bu dağlara kar yağınca takımın hücumunu şekillendiren oyuncu sayımız çok kısıtlandı ve pionirden mağlup ayrıldık.ayrıldık ama bi an önce d'artagnan'ın christopher ya da dasiç'e kendi rollerini hatırlatması gerek.hatta serhat çetin'e.kendisi benim geçen seneki başarıda(bir bjk basket yazısı yok ki geçen senenin adı anılmasın) aslan payı verdiğim bir isimdi.ama bu sene ya geçen seneki takım arkadaşlarını özlediğinden ya da hawkinsi aldın dudley'i aldın beni niye almadın diye ergin atamana tavır koyduğundan bi türlü kendine gelemedi.son periyotta kritik bir üçlük soktu şimdi kendine gelecek heralde dedikten sonra bir top kaybı bir faulle kendine gelmek yerine benche geldi.eğer bu takım jerrells'a yancı değil ortak bulacaksa serhat'ın christopher'ın ve dasiç'in bir an önce toparlanmaları şart.peki beşiktaş bu kadar kötü gününde olan oyuncu topluluğuna rağmen nasıl oyunda kaldı? muratcan ve vidmar sağolsun devamlı umut pompaladılar takıma ve bize.muratcan ilk yarı vidmar da 3.çeyrekte kritik eşik olan 5 sayılık farkı kapattığımız dakikaların baş mimarıydılar.

özellikle muratcan ilk yarı topu taşıma yükünü jerrells'tan aldı ve onun skorunun patladığı anlara tanıklık ettik.takımda görünen temel sorun olan 'ver jerrells'a ya o hücumu bitirsin ya da onun penetresiyle beraber kanatlara açılan şutörlerimize boş üçlük pozisyonu yaratılsın' hücum prensibine çeşitlilik kattı ve fark yarattı.tabi ki herşey anlattığım kadar basit değil ama ana hucum felsefemiz kabaca böyle tasvir edilebilir.muratcan da tam burda devreye girdi ve hem vidmarı besledi,hem de dolaylı yoldan jerrells'ı.bu hücum kısırlığını gidermemize yardımcı olan bir diğer isim tutku idi ama ondan bu akşam yararlanamadık.vidmar ise öyle bir 3.çeyrek oynadı ki o şanssız 3.faulü almasa büyük ihtimalle o çeyreği artı dörtlük bir sayı farkıyla kapatacaktık.savunmada boyalı alanı çok güzel doldururken hücumda da set tempomuzu yukarıya çekmeyi başarmıştı.gel gelelim ki her güzelin bir kusuru varken onun da bugun iki kusuru birden hortladı.hem faullerde bir baby shaq sendromu yaşadı hem de en verimli oynadığı zamanlarda 3.faulünü alıp kenara geldi.maçta o kenara geldikten sonra koptu bana kalırsa.falker da erken faulle kenarda oturunca savunmamızın temel iki direği çökmüş oldu.vidmarın boşluğunu dasiç ve markotayla kapatmaya çalışan erman kunter yanlış tercih yaptığını dasiç üzerinden yediğimiz sayılar sonrasında anlamıştır sanırım.dasiç yerine barış hersek hamlesi daha bir direnç katabilirdi diye düşünüyorum ama d'artagnan'ın düşüncesi başka olmuştur kesin diyip susuyorum.

netice itibariyle korkunç faul yüzdemize eşlik eden savunma dengesizliklerimiz maçı aldı gencecik partizana verdi.bize de güzel dersler çıkardığımız(çıkardığımızı umuyorum) bir maç yaşattı.dilerim önümüzdeki mücadelelerde athos ve portos'umuz aramis'ine kavuşur.kavuşacaktır ben inanıyorum.

Lietuvos Rytas-Beşiktaş

cska ve fener maçlarını izleyemedim isteğim dışında gelişen ve 40 gün 40 gece süren doğumgünü kutlamalarım yüzünden.o yüzden o maçlardaki yenilgileri uzun uzadıya değerlendiremeyeceğim.yine de biliyorum ki takım benim yokluğum yüzünden o mağlubiyetleri aldı,hem onlar adına hem de kendim için üzgünüm,tekrarlanmaması için elimden geleni yapacağım.maçları izlemediğimi söyledim ama erman kunter'in fener maçından sonra yaptığı 'türk oyuncular pas vermeyi bilmiyor' açıklamasından haberdarım ve yenilgilerin oyun içinde aşırı durağanlaşmadan kaynaklandığını az çok kestirebildim bu geceki maçı izledikten sonra.

paslaşmayı da mı ben öğreteyim genşler

rytas takımı litvanya ekolünün köklü takımlarından,her daim çekinilmesi gereken güçlü bir ekip ama geldikleri ekolün imzası olan oyuncuları barındıran bir takım değiller.litvanya denilince akla gelen fundemantali yüksek ayağı hızlı skor gücü fazla olan uzun oyuncuları yok,yine hep keskin şutörlerin yetiştiği topraklara sahip olmalarına rağmen o tarz bir şutöre de sahip değiller(%29la üçlük attılar,7/24'lik bir isabet oranıyla).ve yine yetiştirdikleri önemli guardlara rağmen ellerindeki en önemli yetenek ve oyun kurucuları sırbistan doğumlu nedovic.hal böyle olunca beşiktaş oyunu isterse alacak istemezse rytas oynayacak ve ona göre şekillenecekti.ilk yarıda da beşiktaş genelde oyunu istememeyi tercih etti.erman kunter'in yakındığı oyuncular hücumda statik kaldılar,jerrels topu getirdi çoğu zamanda getirdiği topu kendisi potaya götürdü.üstüne bir de ribauntlara yardımı elzem olan kısalarımız o görevlerini aksatınca rytas bir ara arka arkaya 3 hücum şansı yakalayacağı ribauntları çeker oldu.hem düşük bütçeli,hem de pota altında uzuuun kuleler yaratan pivotlara ya da yaldır yaldır yardıran oyunun statikliğini aşmanızı sağlayan yıldız guardlara sahip değilseniz yapmamanız gereken tek şeyin savunma direncini azaltmak olduğunu biliyor koç.beşiktaş ilk yarıda genelde koçunun bildiğini ve yapılmasını istediğini değil de inatla istediğinin tam tersini yaparak rakibini oyunun içine çekti.peki nasıl oldu da oyundan kopulmadı?

 

kopulmadı çünkü serhatla tutku oyuna dahil edildi.bir de muratcan'ın rakamlara yansımayan ama takımı iten enerjisi var tabii.beşiktaş 10 üzerinden 7lik oyuncularla hatta bazı yerlerde 6lık oyuncularla kurulu bir ekip.bir farmar ya da bir mccalebb yok ama topu paylaşırsa(ki koçun paslaşmaktan kastettiği bu,asist fazlası bir ekip yaratmak) puanı 10 üzerinden 8lere 9lara çıkan oyunculara sahip.jerrels gibi,markota gibi,christopher gibi.2 numaraya kayıp bitirici rolüne soyunduğunda jerrels'ın geçirdiği evrime hepimiz tanıklık ettik.christopher da bugun o yüzden verimli olamadı bana kalırsa,topu potaya atan oyuncu olmaktan ziyade devamlı topu potaya götüren ve zorlayan oyuncu pozisyonundaydı.hala rollerin tam oturamadığını ve hala zamana ihtiyacımız olduğunu onun performansından anlayabiliriz.serhat,tutku ve muratcanın oyun içindeki bu durgun zamanları koçun istediği oyuna yaklaştırarak bitirmede kritik rollerde olduklarını da gördük maç boyunca.tutku'lu ve jerrels'ın iki numaraya kaydığı oyun devamlı bir fazla pas yapılan,hızlı ve uzunların etkili olduğu(falker bile tutkunun ikili oyunundan sayı çıkardı daha ne olsun) tarzda oynanırken dümen jerrels'tayken takım daha durağan bir yapıya bürünüyor.keza serhat parkedeyken içeriye penetreleri ve screen çıkışlarından bulduğu sayılarla o dinamizmi sağlamakta başarılı.takımda gördüğüm ve koçun da gördüğünü düşündüğüm en büyük eksiklik olan hücum kabızlığını aşmanın tek yolu da topu döndüren bu oyuncuların daha çok dakika alması ve jerrels'ın iki numarada daha fazla kullanılması olacaktır kanımca.

 

arkaya at kanka

bugunkü galibiyetin gelişi de yukarıda bahsettiklerimizin uygulanmaya başlanmasıyla oldu.tutku'nun falker'ı beslemesi,markotanın doğru zamanda topla buluşturulması,serhat'ın kendi oyununu oynaması ve jerrels'a doğru pozisyon hazırlanmasıyla maçı kopardı beşiktaş.markota ve dasiç ikilisinden 21 sayılık verim alınması(dasiç hakkında yorum yapmıyorum,totem denemesindeyim,yorum yapmayınca iyi oynayacak bugunkü gibi göreceksiniz),jerrels'ın rakip potaya 27 sayı bırakması ve takım asist sayımızın 12 olması maçın kritik rakamlarıydı.ama ben bugun en büyük payı falker'a vermek istiyorum.maç bitimine 3 buçuk dakika kala fark 4 iken markotaya indirdiği top,onun dönüşündeki en kritik savunma ribauntını çekmesi(maç boyu bu konuda ne kadar zorlandık herkes gördü) ve yine maçın bitimine bir buçuk dakika kala jerrels'a yaptığı perdeyle ona boş koridoru açıp rytas'a son darbeyi vurması benim gönlümde maçı kazandıran isim olmasına yetti.sonuç olarakta geride top 16 için yarıştığımız üç rakibimizi de yendiğimiz(iki tanesi deplasman galibiyeti üstelik) ve  koskocaman avantaj yakaladığımız güzel bir basketbol gecesi kaldı.bitirişi de bugunün kahramanı falker'ın jamaika forması altındayken seslendirdiği güzel bir türküyle yapalım;

bir ufak dipnot;bizim maçımızdan sonra yayınlanan cantu-fener maçını izledikten sonra,o takımda atıl olarak kullanılan kaya peker(bütün iticiliğine rağmen) ve barış ermiş'in bizim ekipte olsalar ne kadar büyük fark yaratabileceklerini düşünmeden edemedim.özellikle kaya çok büyük etki yaratırdı.böyle atıl kullanılıp da bizde büyük etki yaratacağını düşündüğüm bir diğer isim de ermal kurtoğlu.onla tutku açık'ın kuracağı bağ bizi iki üç tık yukarıya çekebilirdi.nasip kısmet tabi bu işler..

4 oldu:Cumhurbaşkanlığı kupası da bizim

2012 bitmiyor,bitmedikçe kupalara da kupalar ekleniyor.herkesin dilinde çocuklarıma şunu şunu anlatacağım,onlara şunu şunu miras bırakacağım lakırdısı var,kendi şahsım adına da çocuklarıma 2012 yılının beşiktaş basketbol takımını destanlaştırıp anlatacağım.ya da kasmasam mı,zaten destanlaşmadı mı bu başarılar?
maça dönersek..
öncelikle erman kunter'in takımın başına geçmesi en olumlu adım oldu feda sezonunda,maddi manevi daralmanın yaşandığı bu yılda yeni yapıya en uygun isim kesinlikle erman kunterden başkası değildi ve pazar günü bunu çok net anladık.yine ligdeki en iyi koça sahip olduğumuzu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim.neden mi?
bir takım düşünün ki ermal kurtoğlu(ki bjk'ye almak ister misiniz diye sorsalar erman hoca havada kapar eminim)'na rotasyonda yer bulamayacak kadar geniş bir kadroya,daha doğrusu geniş bir uzun rotasyonuna sahip,diğer tarafta temiz bir 5 numarası olmayan,hadi vidmar'a haksızlık olmasın,bir tek vidmara sahip olan bir takım.
tamam iki takımda hazır değil henüz ama kağıt üstünde bariz avantajı olan taraf anadolu efesti fakat 2012 yılında görmeye alışık olduğumuz gibi parkede daha fazla mücadele eden yine kazanan taraf oldu.salt mücadele gücüyle açıklanamayacak bu galibiyetin arkasında yatan etkense erman hocanın efes uzunlarına karşı geliştirdiği savunma taktiği oldu.yeri geldiğinde uzuna inen topun akabinde uzunun etrafına aniden getirilen ikili üçlü sıkıştırmalarla,yeri geldiğinde ergin hocanın da final serisinde kullandığı adam adamalarda hızlı oyuncu değiştirmelerle,yeri geldiğinde de 3 saniyeye gömülü alan savunmasıyla rakibini devamlı şaşırttı erman hoca.ligin en iyi koçuna sahibiz argümanın arkasında da bu yatıyor aslında çünkü oktay mahmudi yine çare üretmekte zorlandı erman hocanın hamleleri karşısında.gerçi son saniye vujacic'in topu çemberi dövmeyip içeri girse şimdi herkes 3 kupalı takımı dağıttınız halimiz bu oldu allahınızdan bulun diyebilirdi ama henüz oturmamış bir takıma,hem de en zayıf olduğu alana en güçlü olduğu silahlarıyla saldıran bir ekibe karşı kazanılmış bir maç ve kazanılmış bir kupa hediye ettiği için başta erman hoca ve oyuncularımıza teşekkür etmemiz gerekir diye düşünüyorum.bu sezon umutlu olmamamız için hiç bir neden yok,2013 korksun hatta bizden!
kısa kısa oyuncu performanslarına geçersek;

Curtis Jerrels: arroyo'yu hepimizin gözleri aradı yalan yok.jerrels'ta arroyo'nun çıkış yaptığı yıllardaki savruk görüntüsünü andırıyor.ani çıkışlar,olmaz denilip oldurduğu basketler ve ani düşüşler,bunu da yapmaz dediğimiz hatalar.yine de tutkuyla beraber oynaması onu daha verimli kılacaktır ve katkısının götürdüklerinden fazla olacağı aşikar.
Patrick Christoper: pazar gününün en başarılı ismiydi.madem arroyo'dan başlayıp eskileri andık,christoper bu sene hawkins'in özlemini net bir şekilde dindirir.her alanda çok verimli.
Serhat Çetin:hidayetli-howardlı-rashard lewisli-jameer nelsonlı final oynayan orlandoda yer alsa rashard lewis olurdu.kariyerinin zirvesini yaşayan serhatın keyfini çıkarmak lazım.
Cevher Özer:eski kaptan gitti geldi o da kupayla tanıştı,ne yalan söyleyeyim siyah beyaz kendisine en iyi yakışan kombinasyon.savunmada etkindi.
Gasper Vidmar:sen varsan herşey tamam,sen yoksan herşey eksik.
Muratcan Güler:kardeşinden etkiliydi,hem kupayı hem de kardeşiyle olan düellosunu kazandı.
Tutku Açık:ismet badem'in maç sırasında ettiği güzel laflardan birisiydi sanırım tutku için söyledikleri;''ben sahaya girsem benimle bile ikili oyun oynayacak neredeyse tutku''.ikili oyunları oynama,uzunları oyun içinde tutma konusunda avrupada dahi en iyi guardlardan birisi olduğuna inanıyorum tutku'nun,tek eksiğinin şutunun yeteri kadar iyi olmaması diye düşünürken dün bütün cezaları kesti.yazın yine ismet badem'in dediği gibi bol bol şut çalışmış anlaşılan.bu sene çok kilit bir rol üstlenecek takımda ve milli formaya göz kırpacağını tahmin ediyorum.
Damir Markota:pazar günü herkesin eleştiri odağı olan kişiydi.erman hoca bi ara söz dinletmekte zorlansa da takıma yeni geldiği unutulmamalı.ayrıca hücumda ne kadar sırıtsa da savunmada mücadeleden hiç kaçmadı.bekleyelim derim.
Vladimir Dasiç:seneye ergin ataman ilk bu adama sulanacak aha şuraya yazıyorum.erman hoca'nın  avrupa basketbolu piyasasında parlatacağı büyük bir yetenek olacak bu sezon.
Barış Hersek:vidmar'ın yalnızları oynamamasını sağladı ve onun yokluğunda oyunda tutunmamızdaki baş etkenlerden biriydi.takımdaki rolü arttı ve bunun üstesinden çok iyi bir şekilde geldi.

Bu sabah bir umut var içimde

Bu sene türkiye futbol alemindeki genel geçer inanç beşiktaştan bi yol olmaz yönünde olduğu için midir,yoksa gs de fb de eski küstah,paralı ve burnu havada görüntüsüne kavuştuğu için midir bilmem acayip şekilde inandım bu yıl ki çocuklara.zaten herkesin tü kaka dediği ve yenildiğimiz zamanlarda daha bi sahiplenirdim beşiktaşı ama bu sene sahiplenme duygum daha da arttı.bi garip enerji,bi garip umut var içimde.sadece bende böyle oluyo sanarken bugun bu videoyu gördüm ve sezonun geri kalanının çok şenlikli geçeceğini anladım.baksanıza her bir taraftardaki tutkuya,sevemez kimse seni benim sevdiğim kadar derken gerçekten aşık oldukları ne kadar da belli..

ekşibeşiktaşta da aynı post var ve altındaki bir yorumu kesip biçmeden direk kopyalıyorum buraya,çünkü üstüne denilecek söz bırakmamış;binlerce adamın birbirine sarılıp ''sevemez kimse seni, 'benim' sevdiğim kadar'' demesi kadar güzel bir şey var mı şu amına koyduğumun dünyasında?
harbiden de var mı,ben düşündüm bulamadım..

 son bi sözüm de basket takımı için,özellikle bugun anlaşıldığı haberi duyurulan vlademir dasic transferiyle kaşla göz arasında yine sağlam bi kadro kurulduğunu belirteyim.dasic'in sezon ilerledikçe taraftarın gözünde 'bu adamı satan anasını bacısını da satar,parası neyse verin de tutun şu herifi takımda' pozisyonuna yükseleceğini şimdiden söyleyeyim.daha önce dediğim gibi in erman kunter we trust!

Yaşam koçu olarak erman kunter

erman kunter ne güzel adam dimi lan?basketi bok götürse bile 'ben bu boktan boncuk çıkarırım siz rahat olun' hissiyatını uyandırıyo insanda.'erman hoca işini bilir'le 'korkma bilader hepsi hallolur' anlamdaş iki cümle gibi geliyo bana.bi de hepimiz basketçi olsak,erman hoca da koçumuz olsa keşke,o zaman bünyede ne paranoya kalır ne de hipokondriya.allah erman hocasız kullarına akıl sağlığı ihsan etsin..(amin)
ayrıca özellikle ve mutlaka bakınız; in erman kunter we trust

resme tekrar baktım da,bu adam orta çağda yaşasaymış kesinlikle martin luther king olurmuş arkadaş.